Jæja nú læt ég verða af því að blogga. Vika síðan ég uppfærði síðuna þrátt fyrir að vera löngu komin með þráðlaust net heima. Vegna þreytu og tímaleysis hef ég ekki náð að skrifa en er núna búin að vera hérna í viku og þrjá daga og hef það mjög gott:

Á mánudaginn hóf ég “vinnu” mína. Morgnarnir hafa reynst mér auðveldir því þá hef ég fasta dagskrá. Fyrst elda ég hafragraut ofan í okkur, kem Gesti í fötin sín sem Gerður hefur tilbúin fyrir mig og laga smá nesti. 45 mínútur er passlegur tími í það og svo tekur korter að keyra með hann í leikskólann. Þannig hóf ég innreið mína kl 7:45 á mánudagsmorgni í umferð Nicaragua. Þessi frumraun mín í traffíkina hérna hefur gengið eins og í sögu og ég er búin að standa mig með prýði, en bara ef ég segi sjálf frá

..mér finnst ég nefnilega vera algjör hetja að hafa ekki enn keyrt á menn eða hluti því að það eru engar gangstéttir í Managua. Fólk, hjól, hestvagnar og hverskyns bílar; líka þeir sem eru að detta í sundur og komast bara 20 km/klst, deila vegunum sem eru eins og ostur, svo margar eru holurnar. Rigningin hérna tætir malbikið í sig og fólk hefur ekki í við að laga þær fyrir utan það náttúrulega að sveitastjórnin tímir því ekki heldur..

Klukkan 12:45 fer ég svo að sækja Gest úr skólanum sínum en eftirmiðdegin eru meira krefjandi. Í þessum hita verður maður svo þreyttur að það er frekar erfitt að leika og hafa ofan af fyrir 4ra ára barni, þó þetta séu bara 4 tímar 4x í viku ..allar sniðugar leik-tillögur eru því velkomnar. Hingað til höfum við verið sparkandi boltum, kubbandi, málandi, teiknandi, púslandi, skoðandi pöddur en það sem er langauðveldast að gera, eins og við gerðum á fimmtudaginn, er að fara með hann að leika við annað barn. Það vill svo til að Ragna Guðbrandsdóttir sem kenndi mér tvo kúrsa á seinustu önn, var að flytja til landsins með alla fjölskylduna og fórum við því til hennar á fimmtudaginn þar sem Gestur lék við yngsta strákinn hennar. Við komum kannski til með að verja fleiri eftirmiðdögum saman.

Þannig lauk fyrstu vinnuvikunni og gekk allt vel en helgin var kærkomin og reyndist alveg frábær. Var núna að koma af kyrrahafs-ströndinni eftir heilan dag í algjörri paradís (myndir væntanlegar) og í gær fór ég með fjölskyldunni að skoða Granada sem er bær hérna í klukkutíma fjarlægð. Hápunkturinn var þó á föstudaginn þegar ég fór á geggjaða fótboltaæfingu með stelpum úr sendiráðunum og Sameinuðu þjóðunum ..og þaðan á fyrsta djammið hérna (þökk sé Þóru íslenska starfsnemanum sem vinnur með Gerði) ..alveg ógeðslega gaman að hitta annað ungt fólk (þó Saúl og Gerður séu alls ekki gömul) og geta slett aðeins úr klaufunum Maður er jú barnlaus ennþá þó maður sé að passa eitt slíkt!

Djíses hvað ég er ekki að nenna að læra undir þetta seinasta próf! Aðferðarfræði bara passar ekki alveg inn í fílinginn í lífi mínu þessa dagana. Núna er sumar ..tími kæruleysis, ekki aga! Æjæjæj, svona er þetta bara, maður lifir og lærir.

Þessa dagana er ég í stuði til að GERA hluti.  Leggja hönd á plóg og rækta nýjan skóg! Mottóið mitt er að drífa fólk og vera drifin í að koma að gera hluti ..ólíkt mínu afskaplega hangsilega eðli. Þar með býð ég fólk velkomið að taka þátt í þessari nýju og breyttu Loru, ég skal spila, fara út á land, elda, fara á tónleika eða fara á námskeið - just ask, og verið viðbúin að ég fari að stinga upp á allskonar vitleysu við ykkur. Nú ætla ég svo að fara að gera eitthvað annað en hanga í tölvunni

Þetta var mjög skemmtileg helgi og ég hlakka til morgundagsins í vinnunum tveimur. Ekki skemmir heldur að ég er á corolluna hennar mömmu.. Við Morrison erum búin að mynda farsælt samstarf sem dúett og jáh, við erum lukkuleg með það.

En það styttist geðveikt í páskana. Hafið þið tekið eftir því? Páskaegg út um allt, óunnin skólaverkefni að hrannast upp ..og það eru bara 5 dagar í London ferðina! Verst hvað það er mikil synd að fara þegar það vorar svona í Reykjavík! Því ekkErt er feggurren vorkvöldíReyjavíík..

VÁ hvað það borgaði sig að fara í dag á Háskóladaginn. Vitiði hvað? Sérstaklega beint að ykkur sem eruð ferða-sjúk eins og ég.. það er hægt að fara sem sjálfboðaliði hvert sem er til Evrópu á vegum AUS allt upp í ársdvöl, FRÍTT. Þökk sé styrkjum ESB. I did not know..

Á LÍN básnum var mér svo sagt AFSKAPLEGA skemmtilega staðreynd ..að þessi 5 ár sem má verja í BA-nám, eru 5 NÁMS-ár ..ég má taka mér pásu í tvær annir án þess að námslokaferli fari í gang. JIBBÍÍÍ

Annars varði ég ekki öllu kvöldinu í útlanda-drauma heldur fór ég á útgáfutónleika Soffíu á Barnum ..djöfull var geðveikt skemmtileg stemning! 18 ára patti með hormónana á fullu startaði showinu, en við Magndís hlóum og hlóum að textunum hans (sem snerust allir um stelpur, misfarir og dagdrauma) Eitt lagið var meira að segja um hversu erfitt það er að vera undir aldri!! Hahahaha, djöfull man ég þá kvöl.. Brilliant gaur!!

Á eftir pattanum sköpuðu Earmax rólegri fíling með saxófón, bongótrommum, effektum og munnhörpu, en þann performans fullkomnuðu tvær athyglissjúkustu plastgellur EVER, sem ákváðu að troða sér fyrir framan listamennina til að dilla sér eins mikið og stripparahælarnir og níðþröngu plastgallarnir leyfðu og einhver STÓRskemmtilegur austur evrópskur kall byrjaði að dansa rússneska dansa við þær hahahaha

OM tók við þar á eftir en þeim fylgdu heil graðhestastóð! og heill hellingur af ljóshærðum fljóðum í eftirfylgd þeirra. Ógeðslega fyndið.. maður gat ekki áfellst stúlkurnar því þær voru sjálfsagt undir ómeðvituðum áhrifum þess að öll strákahjörðin var að rifna úr testesteróni, fjúff! ..rapparar eru sérstök dýrategund..

Loks steig svo Soffía á svið. Þá var fólk byrjað að bíða óþreyjufullt með eftirvæntingu, eins og ætlunin var væntanlega! En ég hef aldrei séð hana jafn GÓÐA og í kvöld, kastandi sleikjóum látandi alla syngja með.. haha ég var nú bara stolt af að þekkja hana og ánægð að til séu NICE stelpur sem hafa guts í að gera svona..

Þetta var því góóóður laugardagur..

..kallaði fullorðin karlmannsröddin eins og þruma úr heiðskíru lofti. Ég er einmana. Ég er bjargarlaus ..með nokkurra sekúndna millibili öskraði hann yfir vanalega daufum viðstöðulausum klið Kolaportsgesta sem hafði breyst í sjokkeraða þögn.

Ég dreif mig eins hratt og ég gat úr kjólnum sem ég hafði verið að máta, klæddi mig og þaut af fatlaðraklósettinu til að sjá hvort ég kæmi auga á manninn sem átti einmanna röddina. En hann var hættur að kalla og horfinn í þvöguna.

Sumir voru farnir að flissa ..hálftíma seinna mátti sjá fullorðna menn gera eftirhermur fyrir félaga sína hálfhlæjandi ..en sjálf hefði ég boðið honum uppá kaffibolla hefði ég náð tali af honum. Greyið maðurinn..

Kannski hefur vinur minn sem meikar ekki Kolaportið “út af allri eymdinni þar” eitthvað til síns máls.. En í gær þegar Dagur B. Eggertsson stóð við Samfylkingarbásinn spjallandi við almúgann bjóðandi ungmennum í skrílsláta-partý um kvöldið langaði mig helst að knúsa hann fyrir að hafa bjargað gullnámunni minni frá illum Tollvörðum sem vildu fleiri bílastæði. Fíflatollur.

Örmagna eftir öll kaupin sitjandi í Kaffi Port hugsaði ég um einmanna manngreyið á meðal karla með hatta og mæðra á pinnahælum gat ég ekki annað en fyllst þakklætis. Þótt ég sæti þarna ein naut ég þess, naut míns eigin félagsskapar og passívrar nærveru annarra þarna.

Hvar annarsstaðar kemur öll mannflóran saman, ungir sem aldnir, fátækir sem efnaðir? Ekki er það í Kringlunni! ..en það sem meira er, hvar annarsstaðar fær maður allt sem hugurinn girnist á klink?

Frh. (more…)

Þá er febrúar kominn og breyttir tímar framundan. Ég hef ákveðið að fara ekkert á msn í febrúar. Í dag var ég því alein meðan ég var ein, en ég bý ein og það er barasta nokkuð freaky. Ég er orðin svo vön msn-inu að mér finnst ég vera í fráhvörfum. Ég fann mig því algjörlega knúna til að kíkja út, sem ég og gerði ..en mikið var þetta undarlegt kvöld.

Það byrjaði með því að hællinn datt undan skónnum mínum sem ég bloggaði um.  Fyrst annar, svo hinn. Ég skipti um skó og hélt niðrá Organ með vinkonu minni og vinum hennar. Fólkið vildi fá sér bjór fyrst á Dubliners því það var svo troðið á Organ svo ég ætlaði að fá mér síðbúinn kvöldmat. Þegar á Subway var komið tók ég eftir að ég hafði gleymt veskinu heima og eina sem ég hafði á mér voru 2 fimmtíukallar! Þannig ég keypti jógúrt í 10-11. (andvarp)

Ég hef aldrei verið í meira en 1 mín inná Dubliners og eftir heiðarlega tilraun í kvöld til að njóta staðarins held að það sé vonlaust.. Eftir aðra atlögu að Organ sem var allt allt of sveittur og troðinn fórum við á annan stað sem ég stunda ekki, Thorvaldsen (furðulegt kvöld, ég sagði það!) ..en seinasti viðkomustaður toppaði þó alla hina í súrrealísku kvöldi Loru, nýja skemmtistaða-Apótekið.

Með kristalljósakrónum, dress-code og frakkri vinkonu var mér boðið uppá 1000 króna bjór (guð minn góður..) spjallandi við allt of ríka stráka. Á ljóshraða tilkynntu stelpurnar þær væru farnar heim og ég sat feimnislega eftir með hálfan bjórinn og peningagrísina bjóðandi manni gull og græna haga. Úff.. Í 5-10 mín sat ég ein eftir með þeim og var við það að skíta í buxurnar ég var svo out-of-place, þetta var svo allt annar heimur en ég er vön svo ég kvaddi pent og flúði heim.

Mikið er gott að vera aftur í kunnuglegu umhverfi komin uppá msn-laust herbergi. Því þó það sé góð tilbreyting að einhver bjóði manni drykk og maður kannast ekki við alla frá því úr MH (eins og var á Organ) gat ég ekki annað en hugsað um Sirkus, KB og Prikið..það er svo skrýtið að djamma með fólki sem maður er ekki vanur. Heimurinn snýst á hvolf og  lífið snýst í hringi ..ég er bara greinilega nokkuð saklaus.

Á fimmtudögum er ég ekki í tímum. Þar af leiðandi hitti ég Hildi vinkonu í hádeginu og drakk latte með henni á Tíu Dropum til klukkan 14. Það koma stundum óþægilegar þagnir meðal annarra gesta á kaffihúsum sem spila ekki tónlist. Þá heyra allir á staðnum persónuleg samtöl manns. Óþægilegt, en þess utan er þetta afar indæll staður.

Þessa viku hef ég ekki lesið mikið en ég náði þó að vinna mér inn smá pening. Það teljast einstaklega góðar fréttir þessa dagana því ég fæ ekki nóg af því að versla. Í dag varði ég t.d. 3-4 klst í að velja mér skó. Það var óvart og erfitt. Ég þreyti ykkur ekki með smáatriðunum um hvernig þetta kom til, en núna á ég allavega sæta nýja vatnshelda skó. Jeij! (Sjá mynd)

Eftir allt þetta púl fór ég og eldaði hamborgara með Jódísi. Yfir matnum ræddum við framtíð miðborgarinnar. Guði sé lof að það eigi að bjarga Kolaportinu. Fyndið ef það er satt að Borgarstjóraskiptin orsökuðust af því að Dagur vildi kaupa gömlu kofana á Laugaveginum. Afhverju eru ekki bara sett lög um að nýbyggingar verði að samræmast gamla húsastílnum?

Held að það sem allir óttist sé að við fáum endalausar ógeðsbyggingar eins og 80’s byggingin við Austurvöll eða TM-húsið við Ingólfstorg.

Vááá hvað það er gott að fá sér mat. Búin að vera á fótum 4-5 tíma án þess að borða. ÚFF! Ég var að háma oní mig túnfisksalat a la Unnur. Uppskriftin er 1 dós túnfiskur, 1 dós sýrður rjómi, 1 niðurskorið epli, 1 lítill púrrulaukur og smá ostrusósa. Heeevý góður morgunmatur. Eða kvöldmatur. Matur.

Það er líka ekkert smá gott að læra meðan Reykjavík sefur. Þar sem ég var glaðvöknuð kl 04 var það tilgangslaust að kveikja á tölvunni og dónalegt að hringja í fólk þannig einbeitingin til að læra var einstök.

Hugleiðslan skemmdi ekki heldur fyrir einbeitingunni. Á meðan ég hugleiddi furðaði ég mig á þessu fyrirbæri og pældi í því hvernig ég gæti komið þessari tilfinningu í orð. Mér leið eins og ljósaperu því ég þori að veðja að vísindamenn hefðu getað numið óvenjulega hitageislun. Þetta hef ég bara upplifað í hugleiðslu, orkutilfinning samstundis í öllum líkamanum með græðandi tilfinningu í solar plexus stað.

Það er eiginlega ólýsanlegt fyrir þeim sem ekki hafa prófað. Enda gat ég eiginlega ekki hætt, ég var sjálfsagt í 30-40 mínútur án þess að hafa ætlað mér það, það hefði bara verið svo kjánalegt að hætta meðan þetta var svona ógeðslega sterkt. Styrkurinn er oft meiri þegar langt líður á milli hugleiðslna.

Í kjölfarið var ég svo endurnærð ég gat lesið endalaust án þess að missa einbeitinguna. Mjög óvenjulegt. Mér finnst ekki ólíklegt að ég nái að lesa yfir alla Loosening the Grip bókina í dag fyrir áfengis- og vímuefnafræði prófið á fimmtudaginn. En áður en ég held áfram að læra ætla ég út í bakarí að kaupa mér mjólk útí kaffið mitt og skúffuköku með. Naaaammmm…. Vona að allir sem lesa þetta eigi hreint yndislegan dag, minn hefur verið það hingað til!

Ég er stöðugt að stúdera, ræða og lesa um hugsun, hegðun og líðan fólks í íslensku samfélagi. Það var ástæða þess að ég valdi síðasta vor að fara í félagsráðgjöf.

Þetta er meira en áhugamál, þetta skilgreinir mig.

Að sama skapi er ég gríðarlega áhugasöm um þetta sama í erlendum samfélögum. Ef þú sameinar mannlega hegðun við exótísk samfélög færðu út mannfræði.

Sem fræðigrein, er mannfræðin þó ópraktískari en félagsráðgjöf.

Hefði ég valið mannfræðina hefði mig dagdreymt daginn út og inn um fjarlæg samfélög í exótísku umhverfi. Sem er alveg heillandi ..en mjög ópraktískt þegar á vinnumarkaðinn kemur. Sé mig fyrir mér sitjandi í skrifstofustólnum í vinnunni með hönd undir kinn dagdreymandi á svip hugsandi um lönd með alvöru tré, lönd með hlýjan blæ, lönd með framandi markaði ..líf og köll á götum, undarleg farartæki, undarlegt útlit..

Þannig að dilemmað mitt er að þó ég fíli praktískt félagsráðgjafarnámið, er núna aðal hobbyið mitt orðið að fræðibókum í staflavís með tilheyrandi kröfum og stressi! Núna vantar mig eitthvað annað til að brjóta upp daginn .. og þá sækir hugur minn í hitt áhugamálið, exótísk samfélög.

Það er náttúrulega fáránlega dýrt grín að vera með ferðabakteríu á svona háu stigi, en mikil vinna fer illa saman við að vera í námi.

Þannig að hvað þá?

Safna fyrir skiptinámi áramótin ‘08-’09

Hef þráð það síðan ég kom heim úr því síðasta.. —>

Ég er alveg búin á því.. www.okunam.com er ekki tilbúin, en ég er svo þreytt mér er bara nákvæmlega sama. Mig langaði að fá mér bjór í kvöld, en endaði á því að nenna ekki út að sækja hann, þannig þetta var bjórlaust kvöld. Dæmigert.. mig alveg grunaði að þetta færi svona..

Það er annars ekkert smá fyndið hvað maður getur orðið steiktur ef maður hjakkar of lengi í einhverju ákveðnu verkefni, og vegna þess að ég er að vinna þetta ein þá er varla að maður geti kallað eins-manns-djók “einkahúmor”. Þessi mynd af viftu er dæmi um það.

Mér datt nefnilega í hug að vifta væri ekki nógu algengt orð til að allir skildu það svo ég vildi hafa mynd því það er vifta fyrir vélar-kælikerfi bíla… og mér fannst sjúúúklega fyndið að setja mynd af þessari viftu sem skýringarmynd. Steikt, anyone? Annars veit ég ekkert hvernig rétt vifta myndi líta út. Þannig ég get sagt með sannfæringu ég vissi ekki betur! (Btw, plís ekki fræða mig um hvernig rétt vifta er í commenta-kerfinu ..mér er svoooooo sama) Hér er svo viftan á sínum stað.

Æji.. ég hef ekki sofið almennilega alla vikuna. Verið of upp-tjúnuð að reyna að klára, fyrst að koma efninu á vefinn, svo að finna leið til að hafa mouse-over skýringar á flókin orð ..endaði á að þurfa að hand-kóða inn sirka 200 þýðingar, svo að finna útlit, fínpússa það …og að reyna að setja myndir við textann.. Mynda-dæmið er það sem er helst eftir, og það skiptir máli að maður geri það vel því allir hata síður sem eru lengi að loadast ..svo er það líka auðvelt að dæma síður á grafíkvinnslunni..

Djöfull er ég ánægð með “hún talar og talar” flokkunina mína. Það kemur stundum yfir mig svona óstöðvandi blaður. Maður verður nett skrýtinn af því að vinna 12-14 tíma einn við tölvu..