..hugsa ég um brjálæðislega stjórnsama konu í dyragættinni á einhverju heimili, í baráttu við foreldra um að taka barnið þeirra af þeim, allir annaðhvort grátandi eða öskrandi..
Afskiptasamur fjölskyldu-óvinurinn leikandi einhvern refsandi dómara yfir “lélegum foreldrum” þó hann viti í raun ekkert um raunverulegt ástand mála.

Svona er þetta allavega í bíómyndunum!

Í dag fengum við svo til okkar gestafyrirlesara eða réttar sagt skemmtara úr röðum barnaverndarstarfsmanna. Hann var svo skemmtilegur það hálfa væri nóg! Til marks um það tókst honum á einni klukkustund að eyða öllum mínum bíómynduðu fordómum og vekja með mér ástríðu til að vinna í þessum geira. Það er afrek út af fyrir sig!

Hann sagði frá mikilvægi þess að koma á samvinnu við foreldra og byggja upp traust þeirra og að í langflestum tilfellum væri það þannig, foreldrar væru oftast bara ótrúlega fegnir að fá hjálp, því til að Barnavernd frétti af hlutunum eru þeir oftast búnir að ganga á nokkuð lengi.

Hann talaði líka um það hversu mikilvægt væri að aðskilja ávallt galla og gerðir fólks, frá manneskjunni að baki þeim, (sama hversu auðvelt væri að stimpla sumt fólk sem skrímsli). Það eru alltaf einhverjar ástæður fyrir að fólk geri það sem það geri.

Þannig fræddi hann okkur um starfsreynslu sína milli þess sem hann sagði okkur frá skoplegu hliðum starfsins almennt.

Spurður um það hvort félagsráðgjafar ættu ekki að fá kennslu í sjálfsvörn svaraði hann til að hættulegustu aðstæður sem hann lendi í sem félagsráðgjafi í barnavernd væri að fá til sín mæður í of flegnum bolum..

Ef fólki er sýnd virðing fer það oftast ekki að hjóla í mann (frekar í dauða hluti til að blása aðeins út)
Orðaval er aðeins 10% af tjáningar-samskiptum við fólk, 35% er hvernig þú segir þá og 55% er líkamstjáningin.

Þessi gaur var svo sjarmerandi og gefandi ég hugsaði með mér í eigingirni eftir tímann hvað ég vildi hann væri fastur kennari við skorina …en guði sé lof hann sé frekar að sinna hjálparstarfi með fólki sem þarf virkilega á því að halda!

Ég sit  á þriðju hæðinni í Odda með blautt hár eftir íþróttapsprikl klukkan 20:43 á mánudagskvöldi og bækurnar stara þöglar á mig. Þær þykjast voða saklausar, þegjandi svona, en ég veit þetta er gróf óbein stjórnun, eins og þegar ósáttur ástvinur notast við þögla reiði til að fylla mann sektarkennd. Kaffibrúsinn hálf tómur lokkaði mig í freistni svo ég á aldrei eftir að sofna í kvöld og blogghringurinn upplesinn og félagsskapurinn þar búinn. Þannig ég sit uppi með sjálfa mig, blauta hárið og óopnaðar bækurnar.

Það er þó ekki hægt að saka mig um leti né almenna óvirkni í dag því allavega mætti ég í alla tíma í morgun …alla tvo… glósaði hvert orð sem kom af vörum kennaranna eins og prúður ritari frá 1940 klæddur dragt með kisu-gleraugu. Mestur dagurinn fór þó í að vinna ákvarðanatöku varðandi önnina.

Svo er mál með vexti, að ég fór á mjög áhugavert námskeið hjá sálfræðingi Rauða Krossins á þriðjudaginn tengt komu flóttamannanna og missti þannig af AIESEC fræðslu og komst ekki á AIESEC ráðstefnu á laugardaginn því ég var búin að ákveða að fara á námskeið út á land með íslenskukennurum Alþjóðahúss (hevý gaman). Svo boðaði Kristín mig í útskriftarveislu sína sama dag og ein ráðstefna AIESEC verður haldin og ráðstefnan á laugardaginn var færð yfir á kvöldið í kvöld kl 18 en akkúrat þá vildu félagsráðgjafarnemar halda vikulegt íþróttasprikl með tilheyrandi útlimahristingi og másandi svitnandi hlaupum. Það er gegnumgangandi munstur í þessu og svona virtist önnin líta út og ákvarðanatakan sem ég minntist á snerist því um að hætta sem University of Iceland’s local committee vice president / talent manager. Sem ég og gerði.

Allt í einu er ég ekki stressuð, pirruð og áhyggjufull lengur.. heldur er eitthvað skrýtið tómarúm í tíma framundan. Á góðan hátt. Tómarúm sem ég vonast til að fylla með betra mataræði (það tekur jú tíma að sinna því), grúski í fræðibókum.. sem ég er undarlega spennt yfir (þó þær beiti mig óbeinni stjórnun). Kannski kem ég líka til með að sinna þeim hópum og síðum sem ég er áhugasamari um betur..

Já ég finn bara hvernig þessi ákvörðun var sú eina rétta, hvernig stundum er bara miklu miklu betra að hætta hlutum. Ef maður fílar sig ekki í einhverju er það eina leiðin sem lífið hefur til að segja manni maður ætti að vera að fást við eitthvað annað, ekki satt ? ..ef ekki, væri ég kannski ennþá vinnandi á kassa í Bónus eða rónabarnum Mónakó, lærandi viðskiptafræði í HR eða margmiðlun í Iðnskólanum og í sambandi við fólk sem var mér ekki gott.. (tek það fram ég er ekki talandi um Krumma ;) ) ..AIESEC er alls ekki slæmt fyrirbæri, ég bara hef aðra hluti sem ég er miklu miklu spenntari fyrir og vil frekar verja tíma mínum í ! Og hananú.. fleira er ekki í fréttum!

Að standa með afar lélega bæklinga úti í rigningu án þess að hafa almennilega vefsíðu til að benda á, reynandi að sannfæra fólk um ágæti þess að joina AIESEC virkar ekki ..þegar maður á eftir að kaupa allar skóla-bækurnar, ljúka sumarvinnunni, skipuleggja og hefja vetrar-vinnuna, gera lifi-hæft heima hjá sér, mæta í tímana, setja ný og dýr (biluð) tæki í viðgerð (dagljósalampann og hjólið mitt) og maður er ekki að ná að sinna grunnþörfum eins og hmm borða, sofa og sturta sig..og er þar af leiðandi engan veginn hress og framfærinn.

Það er alveg hægt að fara yfirum ef maður nær ekki fara í sturtu, versla í matinn og eiga rólega stund með sjálfum sér! Það er alveg á hreinu..

Geðveikinni fylgir samt algjör sigursæla þegar maður nær að krafsa sig útúr hlutunum og standa sig með ..kannski ekki prýði.. en kannski sóma. Sóma-samloku. Já, grunnþarfirnar eru fyrir öllu!

En á léttari nótunum, eftir að bækur höfðu verið keyptar, grunnþörfum sinnt, herbergið tiltekið, nokkrar sturtur teknar og tækjum hent í viðgerð, þá fór ég á nýnema-djamm Mentor, félags félagsráðgjafanema og það var alveg ótrúlega gaman. Í stress-geðveikinni var ég ekki viss um að ég myndi ná ferðinni, hvað þá að tíma tímanum, en ég fór, og það var æði, því ég kynntist hressum samnemendum og gat pælt meira í náminu, ekki bara eftir-skólastarfseminni..

Mér finnst þetta, við fyrstu sýn, alveg brilliant krakkar og brilliant námsefni þannig kannski maður skuldbindi sig þessu aðeins. Hingað til hef ég nefnilega lítið sem ekkert pælt í því að fara í þetta nám með krafti, ég skráði mig bara í Háskólann til að fá vinnuna hjá Ahús. Að mæta um haustið var algjört aukaatriði, þrátt fyrir augljósa hagkvæmni og skynsemi þess.

Ég ætla að hætta á þeim nótunum og fara að sofa því tímarnir mæta ekki í sjálfa sig. Þó Páll Skúlason myndi sjálfsagt ekki taka því sem sjálfsagðri staðreynd heldur virkilega (tilgangsleysislega) pæla í því.

..og þessvegna hef ég ekki bloggað. Núna þarf ég að fara að sofa því morgundagurinn er jafn pakkaður eins og síðustu vikur hafa verið. En ég skrifaði þennan frábæra fjölda-póst áðan þannig ég ætla bara að endurnýta mér skrifin og birta hér líka.

AIESEC opportunities for upcoming winter

Our local committee at University of Iceland
is now looking for new members for the winter.

AIESEC is an international student society
where, aside from meeting new people and having fun,
members can develop and strengthen various skills
which help them in their future careers.

Typical activites for AIESEC-members are to:

• go on internships abroad, related to their studies,
• organize and help others find internships,
• attend diverse social and learning events here in Iceland,
• organize seminars, conferences and parties,
• attend international AIESEC conferences,
• organize and manage teams or projects,
• do PR work, informing others of events and opportunities
• generally have great fun doing the above

Membership is ofcourse free and open to all
university-students (30 years old and younger).

For more information on AIESEC and applying for membership,
two info-meetings will be held next
Thursday, 13th of September, at 12 and 3 pm in room 201,
Árnagarður building.

If you can’t make it to either info-meeting, or just want
to come by for an informal chat, cup of coffee and look
around our office, we will be hanging out at our very liberally
organized head-quarters in a brown cabin called Sumarhöllin,
Hjarðarhagi 2-6, (behind VRII building) on:

Tuesday 11th of September 1-4 pm,
Wednesday 12th of September 1-3 pm,

If you still can’t make it at these times, just give us a call
Lora 662-5672 or Ragnar 868-1460 or send us a line:
lee3(at)hi.is or raa(at)hi.is ..we most surely will be hanging out
at the office alot in coming weeks and just love talking about AIESEC

We look forward to seeing YOU,
sincerely,
AIESEC University of Iceland

Reyndar er alls óvíst hvort þessar tímasetningar haldi sér, en ég hugsa ykkur flestum sé nokk sama ..eða hvað?

Ég er alveg búin á því.. www.okunam.com er ekki tilbúin, en ég er svo þreytt mér er bara nákvæmlega sama. Mig langaði að fá mér bjór í kvöld, en endaði á því að nenna ekki út að sækja hann, þannig þetta var bjórlaust kvöld. Dæmigert.. mig alveg grunaði að þetta færi svona..

Það er annars ekkert smá fyndið hvað maður getur orðið steiktur ef maður hjakkar of lengi í einhverju ákveðnu verkefni, og vegna þess að ég er að vinna þetta ein þá er varla að maður geti kallað eins-manns-djók “einkahúmor”. Þessi mynd af viftu er dæmi um það.

Mér datt nefnilega í hug að vifta væri ekki nógu algengt orð til að allir skildu það svo ég vildi hafa mynd því það er vifta fyrir vélar-kælikerfi bíla… og mér fannst sjúúúklega fyndið að setja mynd af þessari viftu sem skýringarmynd. Steikt, anyone? Annars veit ég ekkert hvernig rétt vifta myndi líta út. Þannig ég get sagt með sannfæringu ég vissi ekki betur! (Btw, plís ekki fræða mig um hvernig rétt vifta er í commenta-kerfinu ..mér er svoooooo sama) Hér er svo viftan á sínum stað.

Æji.. ég hef ekki sofið almennilega alla vikuna. Verið of upp-tjúnuð að reyna að klára, fyrst að koma efninu á vefinn, svo að finna leið til að hafa mouse-over skýringar á flókin orð ..endaði á að þurfa að hand-kóða inn sirka 200 þýðingar, svo að finna útlit, fínpússa það …og að reyna að setja myndir við textann.. Mynda-dæmið er það sem er helst eftir, og það skiptir máli að maður geri það vel því allir hata síður sem eru lengi að loadast ..svo er það líka auðvelt að dæma síður á grafíkvinnslunni..

Djöfull er ég ánægð með “hún talar og talar” flokkunina mína. Það kemur stundum yfir mig svona óstöðvandi blaður. Maður verður nett skrýtinn af því að vinna 12-14 tíma einn við tölvu..